Plucia ciąg dalszy. Tym razem lektury szkolne. Od dawna wiadomo, że z inteligentem dyskutuje się ciężko. Trzeba ważyć słowa, szukać argumentów i poddawać je ocenie, a co najgorsze trzeba dopuścić do siebie myśl, że nasz rozmówca może nas do czegoś przekonać! To już za wiele! My mamy mieć poglądy jak ze stali, mamy "nigdy nie zmieniać poglądów", być "bezkompromisowymi" - to są prawdziwe zalety prawdziwego Polaka!

Polakom trzeba pomóc, trzeba im dać umiejętność niedyskutowania, niewysuwania żadnych argumentów i słuchania, a właściwie "(w)słuchania się" w Miłościwego.

Problemem może być tylko fakt, iż Miłościwych jest wielu, często mówią co innego. Nie ważne! I tak wolimy debilów, niż inteligentów. Na debila się krzyknie i debil zrozumie tego co głośniej krzyczy.

Pan premier postanowił nam pomóc, a właściwie naszym dzieciom. Wiadomo, czym skorupka za młodu... Edukacje debila należy zacząć od samego początku ograniczając mu dostęp do tego, co niebezpiecznie mogłoby uczynić z niego osobę myślącą. Żadne Dostojewskie, Kafki i inne Witkace nie wchodzą w grę. To lektury jak najbardziej niepożądane.

Ewentualne potrzeby duchowe czy też intelektualne, które w debilu nie zostałyby jeszcze ugaszone można przekierować na książkę Jana Pawła II "Pamięć i tożsamość" lub inne dzieła Stronnictwa Narodowego. Tam się znajdują odpowiednio patriotyczne i chrześcijańskie myśli, które pomogą debilowi się "rozwijać".

Proponuję jeszcze nakaz spontanicznego cytowania Jana Pawła II w towarzyskich dyskusjach, modlitwy przed każdą lekcją, różańce rozdawane przy wejściu do szkoły i nakaz modlitwy na przerwach. Wszak wiadomo, wtedy młodzież będzie się rozwijać duchowo przebierając paluszkami po różańcu.